در حال حاضر محققان به این نتیجه رسیده‌اند که والدین می‌توانند نشانه‌های اوتیسم را خیلی زود و در کمتر از ۴ ماهگی نوزاد تشخیص دهند


معرفی علائم و نشانه های زودهنگام اوتیسم

علائم و نشانه‌های هشدار دهنده زیادی وجود دارد اما به طور معمول اختلال‌ها حول مهارت‌های اجتماعی، مشکل گفتار و زبان، مشکلات ارتباطی غیرکلامی و رفتارهای انعطاف‌ناپذیر می‌چرخد.

در حال حاضر محققان به این نتیجه رسیده‌اند که والدین می‌توانند نشانه‌های اوتیسم را خیلی زود و در کمتر از ۴ ماهگی نوزاد تشخیص دهند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها ارزیابی‌هایی را در این زمینه انجام داده است. در اینجا برخی از نشانه‌هایی که ممکن است کودک از خود نشان دهد، با هم مرور میکنیم.

تا سه ماهگی
تشخیص زود هنگام اوتیسم می‌تواند یک تفاوت چشمگیر در روند بهبود ایجاد کند. به همین دلیل است که هرچه زودتر بتوان این اختلال را مشخص کرد، درمان متفاوت و البته موثری را می‌توان به کار گرفت. تا سه ماهگی علائمی که باید به آنها توجه کنید از قرار زیر است:
• او به صداهای بلند پاسخ نمی‌دهد.
• او با چشمش اشیایی که در حال حرکت هستند، دنبال نمی‌کند.
• او اشیا را گرفته و نگه نمی‌دارد.
• او به آدم‌ها نمی‌خندد.
• او غان و غون نمی‌کند (حرف‌های بی‌ربطی که قبل از زبان باز کردن به کار می‌‌برد)
• او به چهره‌های جدید توجهی نشان نمی‌دهد.

تا ۷ ماهگی
• او سرش را به سمت صدایی که شنیده برنمی‌گرداند.
• او هیچ محبتی به شما نشان نمی‌دهد.
• او نمی‌خندد یا صداهای دیگری از خودش در نمی‌آورد.
• او برای به دست آوردن اشیا کاری نمی‌کند.
• او برای خودش هم لبخندی ندارد.
• او تلاش نمی‌کند با انجام کاری در شما جلب توجه ایجاد کند.
• او هیچ علاقه‌ای به بازی‌هایی مانند دالی موشه نشان نمی‌دهد.

تا ۱۲ ماهگی
• او چهار دست و پا نمی‌رود.
• او تک واژه‌ها را بیان نمی‌کند.
• او حرکات بدن مانند تکان دادن سر یا تکان دادن بدن را انجام نمی‌دهد.
• او به اشیا یا عکس‌ها اشاره نمی‌کند.
• او حتی با وجود پشتیبان هم نمی‌تواند بایستد.

تا ۲۴ ماهگی
• او نمی‌تواند راه برود.
• او بیش از ۱۵ کلمه نمی‌تواند صحبت کند.
• او از اسم‌های دو کلمه‌ای نمی‌تواند استفاده کند.
• او به نظر نمی‌رسد که کاربرد اشیا خانه مانند تلفن، چنگال، قاشق و … را بداند.
• او کارها و حرف‌های شما را تقلید نمی‌کند.
• او نمی‌تواند یک اسباب بازی چرخ دار را هل دهد.
• او دستورالعمل‌های ساده را دنبال نمی‌کند.

علائم و نشانه‌ها درکودکان بزرگتر
همچنان که کودکان بزرگتر می‌شوند علامت‌ها هم متنوع‌تر می‌شود. علائم و نشانه‌های هشدار دهنده زیادی وجود دارد اما به طور معمول اختلال‌ها حول مهارت‌های اجتماعی، مشکل گفتار و زبان، مشکلات ارتباطی غیرکلامی و رفتارهای انعطاف‌ناپذیر می‌چرخد.

علائم ناشی از مشکلات اجتماعی، زبانی، حرکتی
• او علاقه‌ای به دیگران و اتفاق‌هایی که دور و برش می‌افتد، ندارد.
• او نمی‌داند چگونه با دیگران ارتباط برقرار کرده یا بازی کند.
• او ترجیح می‌دهد مورد نوازش یا لمس قرار نگیرد.
• او در درک احساساتش مشکل دارد.
• او به صحبت دیگران گوش نمی‌دهد.
• او ترجیح می‌دهد در دنیای خودش زندگی کند.
• او به جای پاسخ دادن به سوال، آن را تکرار می‌کند.
• او خود را سوم شخص خطاب می‌‌کند.
• او از تماس چشمی پرهیز می‌کند.
• او از حرکات صورت بدون مطابقت با آنچه می‌گوید، استفاده می‌کند.
• او واکنش‌های غیرمنتظره به مناظر، بو یا صدا نشان می‌دهد و ممکن است به صدای بلند حساس باشد.
• او از زبان بدن نمی‌تواند استفاده کند.
• او از یک روال روتین پیروی می‌کند.
• او با هرگونه تغییر برنامه مشکل دارد.
• او مدت زمان زیادی به حرکت یک پنکه یا چرخ اسباب بازی نگاه می‌کند.

 منبع: سایت شفاآنلاین

در سطوح 2 و 3 طیف اوتیسم میشه رو این علائم تا حدود زیادی تکیه کرد.. اما در سطح یک مقداری باید ریزتر شد.. شاید این علائم را بخصوص علائم رشد روانی حرکتی را نداشته باشند. و این که برای نگران نکردن خانواده ها باید گفت که این علائم اگر با هم باشند به متخصص مراجعه کنند .

https://telegram.me/gofta_tavan_gostar   مارا در تلگرام دنبال کنید

نظریه برونر
به نظر برونر ، کودک برای یادگیری زبان دو نیرو لازم دارد : یکی از آن ها توانایی فراگیری زبان به صورت ذاتی است که از درون کودک را بر می انگیزد تا زبان را یاد بگیرد و دیگری نیرویی است که از ناحیه ی محیط وارد می شود و انگیزه ی لازم را به کودک برای یاد گیری زبان می دهد که همان تعامل فرد با دیگران است.
برونر الگوی حمایتی فراگیری زبان را برای زبان آموزی ضروری می داند که مستلزم یادگیری برقراری تماس چشمی ، نحوه ی هدایت توجه بوسیله ی حرکات چشم و چگونگی تأکید و انتقال معانی از طریق حرکات صورت و بدن می باشد. در این الگو دخالت بزرگسالان به رشد یادگیری زبان کمک خواهد کرد . به اعتقاد برونر ، در آموزش زبان باید به معانی کلمات هنگام تعامل کودک با افراد توجه شود . و در مرحله ی بعد کودک باید یاد بگیرد که کلمات را کی و کجا به کار برد و موقعیت های کاربردی کلمات را درک کند.

https://telegram.me/gofta_tavan_gostar   مارا در تلگرام دنبال کنید

تشخیص اوتیسم با بزاق دهان در ده دقیقه

به گزارش گروه اخبار علمی ایرنا از ساینس، محققان با مقایسه دو گروه داوطلب سالم و مبتلا به اوتیسم، دریافتند که پروتئین های بزاق این دو گروه کاملا متفاوت است.

تحقیقات نشان می دهد که میزان 9 پروتئین موجود در بزاق بیماران مبتلا به اوتیسم بیشتر است و در عوض، میزان سه پروتئین کمتر است یا اصلا وجود ندارد.

محققان از این تفاوت به عنوان یک نشانگر زیستی برای شناسایی این افراد استفاده کرده اند. این روش با استفاده از طیف سنجی جرمی صورت می گیرد.

علایم بیماری اوتیسم در افراد مختلف متفاوت است؛ ولی اغلب والدین قبل از 3 سالگی فرزند خود متوجه تفاوت او با هم سن و سالانش می شوند.

https://telegram.me/gofta_tavan_gostar   مارا در تلگرام دنبال کنید

تحقیقات ﺩﺭ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻣﺮﻳﻜﺎ ‏(ﺍﻱ ﺍﻱ ﭘﻲ‏)ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﻛﻲﺧﻄﺮ ﺍﺑﺘﻼﻱﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﺶ ﻓﻌﺎﻟﻲ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺗﻤﺮﻛﺰ‌ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﻱﺑﻌﺪﻱ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻧﺸﺎﻥﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﻦآﺳﻴﺐ ﺍﺯ ﺳﻦ ٧ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺩﻛﺘﺮ ﺩﻳﻤﻴﺘﺮﻱ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺭﻭﻱ ٢٠٠٠ ﻛﻮﺩﻙ ﻧﺸﺎﻥﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ، ﺩﻩﺩﺭﺻﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﺶ ﻓﻌﺎﻟﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ.

ﻃﺒﻖ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺩﻛﺘﺮ ﺩﻳﻤﻴﺘﺮﻱ، ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮﻳﻊ ﻭﻧﻮﺭ ﻭ ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻟﻲ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺤﺮﻳﻜﺎﺕﺷﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺮﻳﻊﻣﻐﺰ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﺮﻳﻜﺎﺕ ﺑﺎﻋﺚ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﻪﻣﻐﺰ ﻛﻮﺩﻙ ﻭﻋﻮﺍﺭﺽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻤﺒﻮﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻮﺩﻙﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥﻭ ﺩﺭﺱ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .ﻣﻮﺳﺴﻪ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ

ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻜﻨﻨﺪ .ﺩﻛﺘﺮ ﺩﻳﻮﻳﺪ ﻫﻴﻞ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦﻣﺜﺒﺖ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺭﺍﺑﺮﺍﻱ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺯﻳﺎﻧﺒﺎﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﻜﻨﺪ . ﺩﻛﺘﺮ ﻫﻴﻞﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺭﺷﺪ ﻣﻐﺰ ﻛﻮﺩﻙﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻪﺳﺎﻝ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺯﻳﺎﻧﺒﺎﺭ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺗﻮﺿﻴﺢﻣﻲ ﺩﻫﺪ .ﻣﻐﺰ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺩﻳﺪ ﺳﻪ ﺑﻌﺪﻱ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺍﺟﺴﺎﻡﻭﺍﻗﻌﻲﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮ ﺍﺟﺴﺎﻡﺭﺍ ﺩﻭ ﺑﻌﺪﻱ ﻭﺗﺨﺖ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻣﻴﻜﺸﺪ.

ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻛﻮﺭﻧﻞ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ ﻛﻪﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻣﺎﺭﻱﻛﺎﻓﻲ ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﻭﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺍﻭﺗﻴﺴﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﻴﺴﺖﻛﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺍﻭﺗﻴﺴﻢ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻧﺸﺎ ن ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚﺗﺤﺮﻳﻚ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱﺩﺭ ﻛﻮﺩﻛﻲ ﺷﻮﺩ .

ﻧﻈﺮ ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﭙﺎﮎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﻭ ﮐﻮﺩﮎﻭ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺁﻥ ﺩﺭﺭﺷﺪ ﺗﺨﯿﻞ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺎ :ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﻧﮑﻨﯿﺪﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯼ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽﻫﻢ، ﺗﺨﯿﻞ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻧﺪ . ﭼﻮﻥﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﻫﻤﻪﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺗﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎﺗﻼﺷﯽ ﺑﮑﻨﺪ .

ﺩﻛﺘﺮ ﻫﻼﻛﻮﻳﻲ:

– ﭼﺸﻢ ﻛﻮﺩﻙ ﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻟﻲﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥﻳﺎ ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﺧﻴﺮﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﻱ ﻋﺼﺒﻲﺭﺷﺪ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﺑﻪ ﻣﻐﺰ ﺍﺳﻴﺐ ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ٥ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﻨﻨﺪ.

– ﺗﺤﺮﻙ ﻭ ﺑﺎﺯﻱ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﺭﺷﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺟﺴﻤﻲﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ، ﻛﻮﺩﻙ ﺑﺎ ﺯﻝ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﻣﻤﻜﻦﺍﺳﺖ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮﻳﺎﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﺭﺷﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺳﺎﻟﻤﻲ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ‏( ﺍﮔﺮ ﺍﺯﻭﺍﻟﺪﻳﻨﻲ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺷﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥﭘﻴﺸﺮﻓﺖﺩﺍﺷﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻭﺍﻟﺪﻳﻨﻲ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥﺑﺎﻫﻮﺷﻲﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﻴﺐ ﺯﺩﻩ ﻧﺪ ‏)

– ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﻨﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺗﺎ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱﺑﺎﺯﻱ ﺑﺎﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﻳﺎ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻭﻝﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻧﻲﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﻭ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺯﻳﺮﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻳﺎ ببیشتر ﺍﺯ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪﺧﻄﺮ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩﺑﻪ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻭ ﻣﻨﺰﻭﻱ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻭﻡ آﻥﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﺛﻴﺮﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﺑﺮ ﺳﻼﻣﺖ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ. ﻭ ﺩﻟﻴﻞﺳﻮﻡ ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺷﺪ ﺳﺎﻟﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.

– ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺯﻧﺪﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ، ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ، ﺁﻳﭙﺪﻳﺎ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﺳﺖ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻧﺸﻮﻳﺪ. ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻭﺳﻮﺳﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺳﺎﻳﻞﺟﺪﺍ ﻛﻨﺪ.- ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻟﻲ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﻢﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺑﻪﭼﺸﻢ ﺻﺪﻣﻪ ﻣﻴﺰﻧﺪ. ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺳﻮ ﺍﻳﻦ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﺩﺭﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺪﺕﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ.ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻣﻀﺮ ﺍﺳﺖ، ﭼﻄﻮﺭ ﺳﻲﺩﻱ ﻫﺎﻱ ﺁﻣﻮﺯﺷﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺑﻪﻓﺮﻭﺵ ﻣﻲﺭﺳﺪ؟

ﺑﺴﻴﺎﻱ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺷﺎﻥﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺑﺎﺯﻱ ﻭﻛﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ، ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﺯﺑﺎﻥ ﺧﺎﺭﺟﻲ، ﺭﻳﺎﺿﻲ، ﻳﺎ ﺍﻟﻔﺒﺎﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻋﺠﻠﻪﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﺯﻛﻮﺩﻛﺎﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ،ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺧﺎﻡﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥﻛﺎﻻ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮ ﭘﻮﻝ ﻛﺮﺩﻥﺟﻴﺐ ﺧﻮﺩآﻧﻬﺎﺳﺖ.

ﻟﻴﻨﻜﻬﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺪﻥﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ :

http://www.rense.com/general58/

چه کودکانی نیاز به گفتاردرمانی دارند؟

کودک یک ساله گفتار را به‌صورت تک‌ کلمه شروع می‌کند. وقتی سنش به یک سال و نیم می‌رسد، تعداد کلمات افزایش می‌یابد و در ۲ سالگی می‌تواند جمله‌های ۲ کلمه‌ای بگوید. به‌تدریج دامنه کلمات و جمله‌ها و گفتار پیوسته کودک کامل‌تر می‌شود. هر کودکی رشد زبان را مثل سایر توانایی‌های رشدی- حرکتی در سن مشخصی پشت سر می‌گذارد و همان‌طور که مثال زدم، در هر مرحله نشانه‌هایی از رشد زبان بروز می‌کند. توجه به این نشانه‌ها مشخص می‌کند کودک تاخیر گفتاری دارد یا نه. مثلا اگر در ۲ سالگی هنوز کودکی قادر به بیان تک‌‌کلمه نیست، باید والدین به گفتاردرمانگر مراجعه کنند.

یعنی فقط داشتن گفتار مهم است؟ قابل‌فهم نبودن کلماتی که کودک می‌گوید به گفتاردرمانی نیاز ندارد؟

همزمان با رشد زبان، صداهای تولیدشده در گفتار هم دقیق‌تر و مفهومی‌تر می‌شوند. «م»، «ب» و «د» جزو صداهایی هستند که زودتر ظاهر می‌شوند و صداهایی مثل «ک» و «گ» و «س» و «ز» دیرتر ظاهر می‌شوند و آخرین صدا، «ر» هست. رشد این صداها نیز باید مورد توجه قرار گیرد. برخی کودکان صداها را به وضوح بیان نمی‌کنند و گفتار نامفهومی دارند. متاسفانه زمانی والدین به این موضوع دقت می‌کنند که فرزندشان وارد پیش‌دبستانی شده و اولیای مدرسه متوجه مشکل گفتاری کودک می‌شوند. این تاخیر و بی‌توجهی در تحصیل کودک مشکل‌آفرین خواهد شد.

اگر به دلایلی سن طلایی درمان گفتار گذشت، دیگر اصلاح‌شدنی نیست؟

حتی در بزرگسالانی که مشکلاتی در گفتار و زبان دارند، امکان معالجه وجود دارد اما درمان به مراتب سخت‌تر است چون عادت‌های غلط گفتاری به حدی در زبان نفوذ کرده که فرد قادر به ترک آنها نیست.

آیا بیماری‌های خاصی وجود دارد که به واسطه ابتلا به آنها کودک دچار تاخیر گفتاری شود؟

در برخی شرایط خاص مثلا در کودکانی که نارس متولد می‌شوند، تاخیر گفتار و زبان قابل‌پیش‌بینی است و تمهیداتی وجود دارد که گفتاردرمانی از طریق لمس درمانی و تقویت مهارت‌های مربوط به تغذیه به ایجاد مهارت‌های دهانی ـ حرکتی از همان سنین پایین کمک کند. سندرم های ژنتیکی خاصی هم مثل سندرم داون یا سندرم های دیگری که باعث عقب‌ ماندگی‌های ذهنی و تاخیرهای روانی-حرکتی یا شناختی می‌شود، وجود دارد که کودک با آن متولد می‌شود و مشکلات گفتاری در این کودکان قابل پیش‌بینی است. اما در برخی موارد تاخیر و آسیب‌های کلامی بدون علت است و کودک در سایر حیطه‌های شناختی و هوشی بدون مشکل است حتی شنوایی سالمی دارد اما در ادای کلمات و جمله‌ها به مشکل برمی‌خورد. در این شرایط مراجعه به گفتاردرمانگر و توجه به برخی تمهیدات به رشد زبان کمک می‌کند.
آیا می‌توان گفت تاخیر کلامی در هر شرایطی نگران‌کننده است؟

تاخیر در رشد زبان اگر درحد چند ماه باشد، نگران‌کننده نیست یعنی اگر کودکی تمام مهارت‌‌های حرکتی-شناختی را داشته و شنوایی‌اش ایرادی نداشته باشد، ارتباط چشمی خوبی برقرار ‌کند و مفاهیم را با رفتارش برساند و ارتباط اجتماعی خوبی داشته باشد، تاخیر چند ماهه کلامی نگران‌کننده نیست اما این کودکان هم باید تا قبل از ۳ سالگی به لحاظ گفتاری راه بیفتند. با این حال مشاوره با گفتاردرمانگر برای تشخیص موارد نگران‌کننده توصیه می‌شود. به‌خصوص برای لکنت :: stuttering ::
 به مشاوره نیاز است.

توصیه ای راجع به اتمام دوره ی درمان به نقل از محسن گلریز، کارشناس ارشد آسیب شناس گفتار و زبان

معمولا کودکانی که به‌دلیل اختلال‌های گفتار و زبان همراه والد یا والدین برای اولین بار در کلینیک حضور پیدا می‌کنند، ارزیابی‌ می‌شوند و قرار جلسات منظم هفتگی برای آنها تعیین خواهد شد. ممکن است والدین در جلسه حضور داشته باشند یا خارج از اتاق درمان منتظر بمانند. معمولا بعد از هر جلسه، گفتاردرمانگر توصیه‌های لازم در مورد تمرین‌ها را به والدین می‌دهد و آنها در طول هفته باید سعی کنند تمرین‌ها را در منزل انجام دهند تا یادگیری در محیط واقعی زندگی انجام شود و کودک آنچه می‌آموزد به محیط‌های روزمره زندگی تعمیم دهد.

متاسفانه برخی از والدین بعد از مراجعه اول یا گذراندن چند جلسه گمان می‌کنند نیازی به ادامه درمان نیست و خودشان می‌توانند درمان را انجام دهند اما این باور کاملا نادرست است. والدین به تنهایی و بدون مشاوره آسیب‌شناس گفتار و زبان قطعا نخواهند توانست آموزش‌های لازم را برای کودک خود انجام دهند. آسیب‌شناس گفتار و زبان در طول پروسه درمان هم نقش درمانگر و هم نقش هدایت‌گر والدین را انجام می‌دهد و موثرترین نتایج درمانی از همکاری سه عنصر اصلی درمان یعنی مراجع، درمانگر و والدین به‌دست خواهدآمد.

Related posts